حسرت تئاتر ایران از دوری بهرام بیضایی ابدی شد؛ زمان به احترامش ایستاد!

بهرام بیضایی یکی از شاخص‌ترین چهره‌های تئاتر ایران چشم از جهان فروبست و حسرت صحنه‌های تئاتر برای بازگشت و دیدار دوباره با وی، ابدی شد.

سخنی برادرانه با خط‌ نگه‌دارانِ عرصه فرهنگ‌وهنر ایران‌زمین؛

تا شاهنامه هست، چرا اُلیورتوییست؟!

متوقّف کردن یا به تعویق انداختن مسیر تولید آثار فاخر وطنی، برای فرهنگ و هنر کشور و سرمایه‌های ارزشمند این کهن بوم‌وبرِ اهورایی، علاوه بر فرصت‌سوزی، خسارتی بزرگ و غفلتی نابخشودنی است.

تبدیل اداره‌کل هنرهای نمایشی به دفتر؛ تئاتر هر روز کوچک‌تر می‌شود!

تئاتر در چارت سازمانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هر روز کوچک‌تر می‌شود و در جدیدترین چارت ارائه‌شده اداره‌کل جای خود را به دفتر داده است.

منتخبان تئاتر ۱۴۰۳ از دریچه مهر؛

بازگشت به صحنه آقای کارگردان با قدم زدن روی لبه تیغ!

اگر به کارنامه هنری نادر برهانی‌مرند، نویسنده و کارگردان تئاتر نگاهی بیندازیم، متوجه ویژگی‌هایی چون تجربه گرایی و تمرکز بر وجوه انسانی خواهیم شد که همین عوامل آثار او را متمایز می‌کند.

«هدویگ»؛ روایتی مبتنی بر جریان سیال ذهن در پیوند با «مرغابی وحشی»

نمایش «هدویگ» به کارگردانی نادر برهانی‌مرند از آثار حاضر در چهل‌وسومین جشنواره تئاتر فجر با بهره‌گیری از بینامتنیت با نمایشنامه «مرغابی وحشی» هنریک ایبسن و روایتی چندصدایی خلق شده است.

برای سال‌روز شهادت سید اهل قلم؛

مرتضی معصوم نبود اما مظلوم بود و هست و خواهد بود

نصرالله قادری نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر و از دوستان شهید مرتضی آوینی در سال‌روز شهادت سید اهل قلم یادداشتی را منتشر کرد.

نگاهی به «انسان/اسب، پنجاه/پنجاه»؛

این ارواح سرگردان ستاره می‌شوند!/ وقتی فرم در خدمت محتواست

مرتضی اسماعیل کاشی در نمایش «انسان/اسب، پنجاه/پنجاه» با خلق قاب‌های زیبا و فضاسازی منحصر به‌فرد توانسته رنج و درد و تبعیضی را که در حق بشر امروز می‌شود، به مخاطبش انتقال دهد.

یادداشت مهمان؛

یکی قرار است روی دو پایش بایستد!/ نمایشی تغزلی از رنج انسان

مهرداد رایانی‌مخصوص منتقد، نویسنده و کارگردان تئاتر طی یادداشتی به تحلیل نمایش «تنهایی و تن‌هایی وطن‌هایی» کیومرث مرادی پرداخت که این روزها در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه است.

هنرمندی که فراموش شدنی نیست؛

به احترام آتیلا پسیانی موبایل‌ها خاموش!/ مردی که پای حرفش ایستاد

آتیلا پسیانی با هنر ایران وداع کرد؛ مردی که همیشه بر سر حرف خود ماند و با تمام نامهربانی‌ها تئاتر تجربی ایران را زنده نگه داشت.