دپارتمان امور اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل، هدف توسعه اجتماعی را تعمیم اشتغال، ریشهکن کردن فقر و انسجام اجتماعی عنوان کرده است.
نشست مجمع عمومی سازمان ملل در 8 سپتامبر سال 2000 با حضور تمامی کشورهای عضو از جمله 147 نفر از سران کشورها تشکیل شد و هشت هدف اساسی به عنوان اهداف توسعه هزاره سوم مشخص گردید.
از میان بردن فقر و گرسنگی شدید، دستیابی به آموزش ابتدایی برای همه جهان، تقویت برابری زن و مرد و توانمندسازی زنان، کاهش مرگ و میر کودکان، بهبود و سلامت مادران، مبارزه با ایدز، مالاریا، سل، سرخک و سایر بیماریها، تضمین پایدار زیستمحیطی و ایجاد یک مشارکت جهانی برای توسعه، اهدافی هستند که اعضاء سازمان ملل برای دستیابی به آن متعهد شدهاند.
در اعلامیه کنفرانس توسعه اجتماعی کپنهاک – که در سال 1995 برگزار شد – نیز اهدافی نظیر توانمندسازی و قابلیتزایی شرایط اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، حقوقی و فرهنگی در جهت دستیابی شهروندان به توسعه اجتماعی، ریشهکنی فقر در جهان، تلاش برای تحقق محو بیکاری، تقویت ثبات اجتماعی و ایجاد جامعه امن، احترام به حقوق انسانی زنان و اقلیتها، ایجاد زیرساختهای آموزشی و بهداشتی مطابق با استانداردهای بینالمللی، توسعه نهادهای دموکراتیک و ارتقاء سرمایهگذاری در برنامههای اجتماعی و سنجش دائمی با توجه به توسعه اجتماعی برای توسعه اجتماعی در نظر گرفته شد.
از اینرو میتوان گفت هدف غایی توسعه اجتماعی، رسیدن به یک جامعه انسانیتر همراه با نهادها و تشکیلاتی است که در مقابل نیازهای انسانی واکنش مناسبتری نشان دهند. البته نکته قابل توجه در این میان آن است که نباید دولت و نهادهای دولتی نقطه مرکزی برنامهریزی و اجرای طرحهای توسعه باشند و افراد به رباطهایی بیروح، افسرده و بیاراده تبدیل شوند، بلکه افراد جامعه باید از آزادی عقایدشان لذت ببرند و بدانند که بخشی از فرآیندهای تصمیمگیری در جوامع هستند.
در اعلامیه کنفرانس توسعه اجتماعی کپنهاک نیز به روشنی به این مسئله اشاره شده است. در این اعلامیه بیش از هر چیز بر دو عامل به عنوان پیشزمینههای توسعه اجتماعی تأکید شده است: اول، دموکراسی، حکومت و اداره مسئولانه و روشن در کلیه بخشهای جامعه و دوم، حضور همه افراد جامعه در فرآیند توسعه.
در این اعلامیه آمده است که مردم هسته مرکزی توسعه مداوم را تشکیل میدهند و توسعه اجتماعی و اقتصادی مستمر بدون مشارکت همه مردم و به ویژه زنان تأمین نخواهد شد.
مساوات و برابری بین زنان و مردان برای جامعه بینالملل یک اولویت به حساب میآید و لذا میبایست در بطن توسعه اقتصادی و اجتماعی قرار بگیرد.
بنابراین تحقق توسعه اجتماعی همه جانبه، بدون مشارکت دادن همه مردم در امور جامعه امکانپذیر نیست و انتظار میرود در برنامهریزیهای مربوط به توسعه، بیش از هر چیز به این جنبه توجه شود؛ چرا که در تحقق فرآیندی که تغییر ارزشهای فردی و اجتماعی افراد و ایجاد زمینههای لازم برای تقویت انسجام اجتماعی از اهداف ضروری آن محسوب میشود، دخالت ندادن مردم از گروهها و اقشار مختلف اجتماعی، تضمینی برای شکست برنامههای مورد نظر است.
براین اساس، برای تحقق توسعه اجتماعی لازم است با وارد کردن مردم به صحنه اجتماع، زمینه لازم برای گرایش آنها به سوی اهداف جمعی فراهم شود. درواقع در فرآیند توسعه اجتماعی به جای تمرکز افراطی بر نیازهای فردی، افراد باید به ترکیب این نیازها با نیازهای گستردهتر اجتماعی توجه داشته باشند.
بیداری و هوشیاری اجتماعی، شیوه منظم و مشترکی از زندگی را به وجود میآورد که توسط ویژگیهایی نظیر عدالت، برابری و اجرای آزادی نمایان میگردد.
نظر شما